Do ciepłych krajów?
Tak.
Ma pan laptopa albo iPada?
- Nie. - Dziękuję.
Stopy w wyznaczonym miejscu, ręce w górze.
Może pan wyjść.
Przeszukam pana. Proszę tak zrobić.
Dziękuję bardzo.
Pakistan International Airline,
lot numer PK891,
bagaże na taśmie piątej.
Pakistan International Airline...
LAHAUR, PAKISTAN
Może być tutaj.
Proszę się zatrzymać.
Prawo jazdy?
Dziękuję.
Na ile dni potrzebuje pan samochodu, panie Arwan?
Dwa tygodnie.
- Zwrot? -Tutaj.
Dobrze.
Pełne ubezpieczenie?
Poproszę.
REGION GRANICZNY KOHAT
- Mogę wejść? - Proszę.
- Zna pan angielski? - Tak.
Mogę wypróbować broń?
- Mogę zobaczyć? - Tak.
Ciężki.
Ten jest niezły.
Macie drugi?
- Macie dwa? - Tak.
Przepraszam, nie rozumiem.
Dokumenty? Mam dokumenty.
FAJSALABAD, PAKISTAN
Ma pan taśmę klejącą?
Mocną taśmę.
- Ile za walizkę? - Trzy tysiące.
- Samochód z kierowcą? - Bez.
- Na ile dni? - Dziesięć.
Poproszę prawo jazdy.
Dziękuję, panie Malik.
Proszę.
- Przepraszam. - Słucham.
- Mówi pan po angielsku? - Tylko trochę.
- Na ślub? - Tak.
Proszę. Stop.
Proszę.
Osman.
To Yusuf. Kuzyn Abu.
Jestem Asif, przyjaciel Samiry.
Właściwie to Hasana.
Jej brata, z uniwersytetu.
Dziękuję.
Samiry z rodziną jeszcze nie ma,
inaczej sami by cię powitali.
Żaden problem.
Ile masz lat?
Dwanaście.
Tak to wygląda.
Który to dom Samiry?
Ten. Ten należy do jej wujka.
- Mieszkasz w Leicester? - Słucham?
Mieszkasz w Leicester?
Mieszkałem.
Chcę tam zamieszkać.
Czemu?
Leicester City.
Riyad Mahrez.
- Byłeś w Anglii? - Nie, ale kuzyni tam mieszkają.
- W Leicester? - Tak.
Pięknie tam?
Bardzo pięknie.
Co powiedział?
Pyta, czemu rodzice nie nauczyli cię pendżabskiego.
Jestem kiepskim uczniem.
- Jak... Dobre? - Bardzo.
Bardzo dobre jedzenie.
Bardzo dużo. Pyszne.
Dzień dobry.
- Przepraszam. - Dzień dobry.
Muszę jechać do Siālkot. Potrzebuję auta.
Okej, pamiętam.
- Srebrna Honda. Ta. - Proszę, tak.
Sprzedajecie papierosy?
Fajki.
Cześć.
Mówisz po angielsku?
Masz ognia?
Zapalniczkę. Dziękuję.
Dzięki.
Duży dom, co?
Wszyscy tam śpią?
Samira?
Śpi w środku?
Jesteś tu całą noc?
Śpisz tu?
Dzięki.
Ani słowa.
Jeśli będziesz hałasować, ktoś zginie.
Bądź, kurwa, cicho.
Pokaż ręce.
Wstawaj.
Stój.
Chodź.
Chodź. Nie hałasuj.
Biegnij.
Szybko.
Hej.
Odłóż broń.
Udawaj, że mnie nie widziałeś. Nic się nie stanie.
Nic się nie stanie. Okej?
Tak.
Spokojnie.
Cholera.
Kurwa.
Biegnij! Szybko.
Biegnij.
Tutaj.
Dokładnie.
Biegnij.
Nie!
Wypuść mnie!
- Zamknij się. - Co to ma być?
Przepraszam za wyboje. Wyciągnę cię. Nie krzycz.
Nikogo tu nie ma. Posadzę cię w środku, ale nie krzycz.
Inaczej wrócisz do bagażnika.
- Rozumiesz? - Tak.
Wstawaj.
Szybko. Tędy.
Zdejmę knebel, jeśli będziesz cicho.
- Zdejmij kaptur i rozwiąż mnie. - Nie.
- Czemu? - Wiesz, kto mnie wysłał?
- Deepesh? - Zgadza się.
- Schyl się. - Zdejmij kaptur.
Zdejmuj ten kaptur! Kurwa.
Za dwie godziny będziemy w Lahore.
Musisz zdecydować, czy chcesz z nim być.
Jeśli nie, wysadzę cię przy drodze.
Wrócisz do rodziny przed obiadem. I weźmiesz ślub.
Jeśli wybierzesz Deepesha, zawsze będziesz uciekać. Co wolisz?
- Czego chcesz? - Nie chcę ślubu.
Niedługo będziemy w Lahore.
Na pewno chcesz jechać do Deepesha?
Tak.
Zdejmę twój kaptur.
Odwróć się.
Kim jesteś?
Jesteś Mariam Zaman. Jestem Faisal, twój brat.
Nasza rodzina jest z Karaczi. Urodziliśmy się w Londynie.
Prawie nie znamy Urdu. Rozumiesz?
- Rozumiesz? - Tak.
Jedziemy zobaczyć Złotą Świątynię w Amritsarze,
a potem do Delhi i Radżastanu,
zanim spotkamy się z przyjaciółmi w Goa.
Twój paszport.
Załóż je.
Przebierz się.
LOTNISKO
- Hej. - Witam.
- Potrzebuję taksówki do granicy. - Granicy?
- Tak. - Z Indiami?
Proszę.
Otwierają za godzinę.
Zabiłeś go?
Kogo?
Kogokolwiek postrzeliłeś.
Może.
Chcecie wymienić indyjskie rupie?
- Nie. - Chcecie indyjskie...
- Proszę. Nie trzeba. - Chcecie...
Chcecie wymienić indyjskie rupie?
Chodźmy.
Powinnaś zakryć włosy.
Dziękuję.
Jesteśmy z Wielkiej Brytanii. Jedziemy do Złotej Świątyni.
Pański paszport?
Nazwisko?
Faisal Zaman.
Dziękuję.
- Pani imię? - Mariam Zaman.
Dziękuję.
STRAŻ GRANICZNA
Proszę pana!
- Pięćset rupii. - Ile?
Samochód czeka. Zapraszam. Proszę dać mi bagaż.
Nie. Z Wielkiej Brytanii.
Zabukowaliśmy hotel. Proszę zabrać nas do Złotej Świątyni.
Okej.
- Dzień dobry. - Zapraszam.
- Dzień dobry. - Dobry.
- Mamy rezerwację. - Paszport proszę.
Oczywiście.
Mamy się tu spotkać z przyjacielem Abubakr Khan.
- Chwileczkę. - Dziękuję.
Mamy rezerwację, ale nie przyjechał.
Pański paszport.
Proszę.
Hej.
Wychodzę. Zostań tu.
Dokąd miałabym pójść?
- Dzień dobry. - Witam.
Chcę kupić najtańszy telefon.
- Najtańszy? - Tak.
Osiemset.
Tam sprzedają je taniej.
- Siedemset. - Kupię pięć za 500.
- Pięć. - Macie karty SIM?
- Międzynarodowe? - Tak.
- Ile? - Dziesięć.
- Dziesięć.
Siema, tu Deepesh, najwyraźniej jestem zajęty.
Ale wiesz, co robić po sygnale.
- Chcesz trochę? - Nie.
Jak długo się znacie?
Od college'u.
Cztery lata.
Ufasz mu?
Tak.
Mam taki numer.
Znasz inne?
To brytyjski numer.
Ma indyjski.
Mam go w telefonie, ale zostawiłam go w Younganabadzie.
Hej.
Tu nie wolno palić.
Przepraszam.
- Halo? - Gdzie jesteś?
- Kto mówi? - Dobrze wiesz.
To ze mną miałeś się dziś spotkać.
Gdzie jesteś?
Wciąż tkwię w Londynie.
Czemu?
Wszystko z wami w porządku?
Tak. Czemu cię tu nie ma?
Muszę załatwić kilka spraw.
O czym ty mówisz?
Mam bilet. Jutro będę w Indiach.
Spotkamy się w Delhi.
Jak to? Miałeś przyjechać tu.
Nie mogę teraz rozmawiać. Czy nic jej nie jest?
- Wszystko w porządku. - Dobrze.
To dobrze.
Hej.
Musimy iść.
Dokąd?
Idziemy na pociąg do Delhi.
Deepesh spotka się tam z nami.
Ile kosztuje bilet do Delhi?
Delhi.
Pociąg ekspresowy do Delhi odjeżdża z peronu piątego.
- Cholera. Chodź. - Pociąg odjeżdża o godzinie siódmej.
Pośpiesz się!
Szybko!
Wsiadaj.
O Boże.
Skąd znasz Deepesha?
Nie poznaliśmy się.
Ile zarobisz?
Pięć tysięcy zaliczki,
dziesięć po wszystkim.
W Delhi wynajmiemy pokój
jako mąż i żona.
Czemu?
Chcę zmienić nazwisko.
Mam dla ciebie tylko jeden paszport. A tak sprawdzą tylko mój.
I zaoszczędzimy.
Okej.
- Dobry wieczór. - Witam.
- Pokój dla dwóch osób. - Dobrze. Dwie osoby.
- Poproszę paszport. - Jasne.
- Jedna osoba? - My.
Dziękuję, panie Sadik.
- Dobranoc. - Dobranoc.
Siema, tu Deepesh, najwyraźniej jestem zajęty.
Ale wiesz, co...
Hej.
Nie dzwoń na brytyjski numer.
To mój lokalny numer.
Gdzie jesteś?
W Delhi.
Spotkajmy się w hotelu Krishna w Paharganj za godzinę.
Zabiłeś kogoś.
- Może. - Może?
Piszą o tym w gazetach. Nawet w brytyjskich.
Zastrzeliłby mnie. Albo twoją przyjaciółkę.
To Deepesh? Daj mi go.
Halo? Deepesh?
- Deepesh. - Samira.
Gdzie jesteś?
Jestem tu. Niedługo przyjdę.
Co się dzieje? Miałeś być w Amritsarze.
- Wiem. Ale jestem tu, prawda? - Gdzie?
- Muszę kończyć. Ale będę tam. - Nie.
- Zaufaj mi. - Deepesh, posłuchaj... Kurwa.
- Co się dzieje? - Wystraszył się.
Zostań tu.
A mam inny wybór?
- Chcę skorzystać z Internetu. - Co?
- Internet. - Tak.
BRYTYJKA PORWANA W PROWINCJI PENDŻAB
PAKISTAŃSKA POLICJA
FAHAD HASNI ZABITY PODCZAS PORWANIA
Halo?
- Ładna koszula. - Gdzie jesteś?
- Idź ulicą w lewo. - A potem?
Przejdź na drugą stronę do restauracji Hello Vegetarian.
Okej. Czemu nie mówiłeś od razu?
Siądź tyłem do ulicy. Zamów mi herbatę.
Hej, ważniaku.
- Masz pieniądze? - Tak.
- Sprawdzę później i zadzwonię. - Niczego nie brakuje.
Zaaranżuję twoje spotkanie z Samirą.
Nie.
- Jak to? - Zabiłeś kogoś.
Piszą o tym. Policja jej szuka.
- Jak szybko nas znajdą? - Mogłeś pomyśleć o tym wcześniej.
A ty mogłeś zrobić to, co trzeba.
To miało być zwykłe porwanie.
Po prostu znika.
Tak?
Zabierz ją do Pakistanu.
Zostaw w Karaczi albo Islamabadzie.
Jak wolisz.
Wszystko wróci do normy.
To znacznie więcej pracy.
Zależy ci tylko na pieniądzach, co?
Dwadzieścia.
Dam ci 20 tysięcy.
Masz pieniądze?
Nie, ale je zdobędę.
Cześć.
Gdzie on jest?
Nie chce cię zobaczyć.
Jak to?
Mówiłem, że się boi.
Czego?
- Sprawdzę później i zadzwonię. - Niczego nie brakuje.
Zaaranżuję twoje spotkanie z Samirą.
Nie.
- Jak to? - Zabiłeś kogoś.
Piszą o tym. Policja jej szuka.
- Jak szybko nas znajdą? - Mogłeś pomyśleć o tym wcześniej.
A ty mogłeś zrobić to, co trzeba.
To miało być zwykłe porwanie.
Po prostu znika. Tak?
Zabierz ją do Pakistanu.
Zostaw w Karaczi albo Islamabadzie.
Jak wolisz.
Wszystko wróci do normy.
Przykro mi.
Mogłabyś powiedzieć, że nikogo nie widziałaś.
Zostałaś porzucona w Pakistanie. Nie wiesz, co się stało.
Może chcieli zażądać okupu, ale się wystraszyli
i postanowili cię zostawić.
Albo powiem, że mnie porwałeś,
że Deepesh ci zapłacił i podam twój rysopis.
Myślisz, że Deepesh nie powie im, że byłaś zamieszana?
Więc mam wrócić do rodziny i wyjść za mąż?
Decyzja należy do ciebie.
Nieprawda.
W tym cały problem.
Przyniosę ci jedzenie.
Whiskey.
Tu Jay.
Cześć, Jay. Co tam?
Potrzebuję dowodu tożsamości.
Dla ciebie?
- Dla dziewczyny. - Jesteś w Londynie?
Nie, w Indiach.
- To Angielka? - Hinduska.
Dobrze.
Wiem, kto może ci pomóc. Gdzie jesteś?
Delhi.
On jest w Jaipurze. Czy to kłopot?
- Jaipur? - Tak.
W porządku.
- Ile płacę? - Jedenaście i pół tysiąca.
Masz 20 koła?
- Tak. - Dobra.
Wypożycz SUV-a. Coś eleganckiego.
Pojedź do Jaipuru.
Wynajmij pokój w dużym hotelu. Coś drogiego.
Czemu Jaipur?
Zrób to.
- Cześć. - Mam dla ciebie ubrania.
Przymierz je.
Czemu?
- Muszę zrobić zdjęcie. - Po co?
Do dowodu.
Okej.
Wygląda dobrze. Stań tam.
Upnij włosy.
Nie ruszaj się.
Dobra.
- Podoba ci się? - Tak.
Chcesz wyjść się przewietrzyć?
Tak.
- Napijesz się whiskey? - Nie.
Dajesz mi narkotyki?
To dobre na stres.
Dlatego to palisz?
Jaki mieliście plan?
Cóż...
Deepesh pracuje w jubilerstwie.
Klejnoty. To jego rodzinny biznes.
Powiedział rodzinie, że jedzie do Indii
na wakacje, czy coś podobnego.
Że nie będzie z nim kontaktu przez pół roku.
Rodzina trzyma kamienie w sejfie, póki nie znajdą kupca.
Miał do niego dostęp.
Zrobił dobre kopie kamieni.
Nikt się nie zorientuje, póki nie zostaną sprzedane.
Miał je tu przywieźć
i zniknąć ze mną.
Żylibyśmy ze sprzedaży kamieni.
Zuchwale.
- Cześć. - Musimy jechać.
Dokąd?
Jaipur.
Niezłe, jak za sto rupii.
- Ładne. - Nie?
RADŻASTAN
- Macie Wi-Fi? - Tak.
- Wezmę jeden pokój. - Mogę zobaczyć paszport?
Dziękuję, panie Sadik.
POLICJA BADA RÓŻNE WĄTKI PAKISTAŃSKIEGO PORWANIA
Kto wiedział o tobie i Deepeshu?
Nikt nie wiedział o planie. Przynajmniej ode mnie.
A o waszym związku?
Przyjaciele wiedzieli, ale nasze rodziny nie.
Czemu by go nie zaakceptowali? Jest bogaty.
Nie jest muzułmaninem. To Hindus. Nie jest z Pendżabu ani Pakistanu.
Mogę spojrzeć?
Nie wrócę, dopóki go nie zobaczę.
Szukam Nitina.
- To ja. - Przyjaciel Sammy'ego.
- Cześć. - Miło poznać.
- Wejdź. - Dziękuję.
Dzięki.
Są dobre?
Dowód osobisty jest okej.
To prawdziwa osoba, która zmarła.
Dobry do hoteli, do pracy, dla policji, może lotnisko.
Paszport jest gorszy.
Może dla hoteli i kontroli drogowej.
Do przekroczenia granicy?
Może drogą lądową,
późno w nocy...
z łapówką.
Potrzebujesz wizy?
Pakistan?
Tak.
Gdybyś był bogatym turystą
i chciał tu odpocząć od wszystkiego w ładnym hotelu,
- który byś wybrał? - Samode.
Odizolowany, cichy.
Spodobałby ci się.
- Gdzie jesteś? - W Jaipurze.
Masz pieniądze?
Tak.
Odbierz mnie przy bramie Ghat za pół godziny.
- Jaki masz samochód? - Czarny mercedes.
Skąd mają moje nazwisko?
Pewnie kogoś o nie zapytali. Czemu mieliby go nie zdobyć?
Masz pieniądze?
- To tylko dziesięć. - Połowa później.
Nie chcę cię więcej spotykać.
Ty też nie chcesz mnie widzieć. Potrzebuję całej kwoty.
Dobrze. Załatwię to do jutra.
Niech będzie.
Zarezerwuj pokój w Samode Palace.
- Twój hotel go zna. - Czemu?
Samira chce się spotkać.
Jezu. Nie.
Nie wróci, dopóki tego nie zrobi.
Nie.
Inaczej nie będzie współpracować. Musisz to zrobić.
Wysiądę tu. Bądź gotowy, by jutro o dziesiątej opuścić hotel.
I weź pieniądze.
Gdzie byłeś?
Z Deepeshem.
Jutro się spotkacie.
To dla ciebie.
Jaki masz plan?
Nie mam.
Wyjdziemy na śniadanie?
Jasne.
I tak wyjeżdżamy.
- Dobre? - Pyszne.
Byłeś wcześniej w Indiach?
Uwielbiam je.
Szczególnie południe.
Rodzice ci pozwolili?
Gdy byłam na uniwersytecie.
Z przyjaciółkami.
Co studiowałaś?
Farmację.
Dobry, solidny zawód.
A potem zboczyłaś ze ścieżki.
Najpierw im odbiło.
A potem mnie.
Wsiądź z przodu.
- Kochanie. - Gdzie ty, kurwa, byłeś?
To skomplikowane. Próbowałem coś z tym zrobić.
Jasne.
- Dokąd jedziemy? - Samode.
Dobrze wyglądasz.
Pasuje ci życie kryminalistki.
Jak Bonnie i Clyde.
- Masz moje pieniądze? - Jezu.
Jak zacinająca się płyta.
Mam twoją kasę.
Możemy porozmawiać na osobności?
Jasne.
- Zatrzymaj się tu. - Nie.
Powiedziałem coś.
- Już! - W porządku.
Daj mi pieniądze.
Pieniądze, pieniądze.
Weź je.
Zostawię was, gołąbeczki.
Co z tobą nie tak?
Myślisz, że nie wiem, co się dzieje?
Że nie wiem, co mu mówiłeś?
Co on ci naopowiadał?
Wiem, że ściemniasz.
- Mów. - Musisz wrócić.
- Nie. - Musisz.
- Policja mnie szuka. - Doprawdy?
- Tak. - Zasłużyłeś.
- Zasłużyłem? - A co myślałeś?
Zostanę porwana i nikt nie zauważy?
Jak głupi, studencki żart.
Nie sądziłem, że kogoś zabije.
- To nie moja wina. - Moja też nie.
Ty debilu.
Pieprzona...
Dopłacasz, żeby odesłać mnie na pieprzony ślub w Pakistanie,
jakbym była zagubioną walizką.
- Zabiję cię. - Nie dotykaj mnie.
- Przestań, durna... - Wypierdalaj!
Wypierdalaj stąd.
- Dobra. - Zamknij ryj.
Idź!
- Jest powalona. - Zamknij ryj.
Jest powalona. Rozumiesz?
- Gdzie są klejnoty? - Jakie klejnoty?
- Kamienie. - Jakie kamienie?
To ci powiedziała?
A ty uwierzyłeś? Jesteś głupszy niż sądziłem.
Myślałem, że ją kochasz.
To pierdolona żmija.
Daj spokój.
Odwala szalone akcje. Podobało mi się to.
Ale zawsze coś kombinuje.
W takim razie może lepiej nie będę jej odwozić?
Za dużo zachodu.
Wziąłeś pieniądze.
Kurwa.
Kurwa!
Nie żyje?
Tak.
Zabijesz mnie?
Powinienem.
Mogę ci zaufać?
Nie.
Zrobimy tak.
Dzielimy klejnoty na pół,
pozbywamy się ciała
i każdy idzie w swoją stronę.
Okej.
Pokaż.
Jaki masz plan?
Możemy wciągnąć go do auta.
Zepchnąć je z drogi. Upozorować wypadek.
Dalej będą mnie szukać.
Masz jego paszport?
Jest w aucie.
Pojadę po benzynę. Zaczekaj tu.
Daj mi torebkę.
Nitin. Tu przyjaciel Sammy'ego.
Mam coś dla ciebie.
Ile za to?
Dokąd jedziemy?
Zostaniemy na noc w Samode Palace.
Będę Deepeshem.
Powiemy, że jedziemy do Nepalu.
Zamiast tego ruszymy na południe.
Dobry wieczór.
- Proszę usiąść. - Dziękuję. Mam rezerwację.
Deepesh Nayyar.
- Mogę prosić o paszport? - Jasne.
Idę na basen.
Okej.
Dobry wieczór.
- Dobry wieczór. - Mogę zobaczyć mapę?
- Proszę. - Dziękuję.
Jaka jest najlepsza droga do Nepalu?
Dokąd dokładnie?
- Katmandu. - No dobrze.
- Halo? - Mogłabym dostać zestaw do szycia?
- Powinien być w pokoju. - Gdzie dokładnie?
Żeby dojechać do Katmandu, trzeba przejechać przez Lucknow.
Rozumiem, dziękuję.
Nie trzeba. Sama to zrobię.
Kupiłam strój kąpielowy. Powinniśmy wyglądać jak na wakacjach.
Dokąd idziesz?
Czas jechać.
Dokąd dziś jedziemy?
Najpierw Jaipur, potem Goa.
- Zaczekaj. To nie potrwa długo. - Idę z tobą.
Ile dostanę za samochód?
Tysiąc dolarów.
A to mogę oddać
za darmo.
Ale najpierw trzeba użyć ich w Delhi.
Potem wysłać do Lucknow, a na końcu Katmandu
i tam zakończyć, okej?
Okej. Deepesh Nayyar?
Mam też kamień. Mamy kamień na sprzedaż.
- Jest dobry. - Znam kogoś.
Zaczekaj. Możemy porozmawiać?
- Zostawię was. - Dziękuję.
Muszę gdzieś zadzwonić.
- Gdzie jest samochód? - No tak.
Na ulicy przed siedzibą Bank of India.
- Czemu sprzedajemy kamienie? - Tylko jeden.
Potrzebujemy pieniędzy.
- A forsa za samochód? - Tysiąc dolarów?
- Co to za koleś? - Jest w porządku.
Masz kamień?
Tak.
Dziękuję.
Proszę mi go dać.
To diament.
Za drogi dla mnie.
- Co on mówi? - Mówi, że...
Nie ma kupca.
To ponad sto tysięcy dolarów.
- Nie mam kupca. - Rozumiem.
Dziękuję.
Ostrożnie.
Dziękuję. Zaraz wrócę.
Gdzie schowałaś diamenty? W sukience czy kurtce?
Zgadnij.
Sukienka.
Zgadza się.
Gdzie?
Poszukaj.
Zimno.
Bardzo zimno.
Gorąco.
Może zabezpieczymy je lepiej?
Jak?
W moim portfelu?
Możesz go zgubić.
Ja nie zgubię sukienki.
Nie stracisz jej z oczu. Jest jaskrawożółta.
Zauważysz, jeśli ją zdejmę.
ZAGINIONA BRYTYJKA MOŻE BYĆ W NEPALU
Spójrz.
Dobry plan.
Skontaktowałem się z brytyjskim konsulatem
i poprosiłem o udział w sprawie.
Chyba chce cię odzyskać.
Nigdy nie wrócę.
Ile miałaś lat, gdy wyjechałaś?
Dwanaście.
Musiało być ci ciężko.
W Pakistanie było dobrze.
Gdy tylko dotarliśmy do Anglii, wszystko się zepsuło.
Mogę dostać pieniądze?
Na co?
Chcę kupić telefon.
Ile?
Może dasz mi 500 z samochodu?
- Użyj tego dokumentu. - Dzięki.
Mogę dostać też brytyjski paszport?
Nie martw się, nie ucieknę.
Gdzie jesteśmy?
Nie wiem.
Za jakieś osiem godzin dotrzemy do Goa.
Indie są ogromne.
Pełne ludzi.
Tysiąc milionów.
Każdy żyje swoim życiem w swoim świecie.
To idealne miejsce, by się zgubić.
Jesteśmy jak dwie igły w stogu siana.
- Umieram z głodu. - Tak?
Możemy coś zjeść?
Tak. Zostań tu. Wypożyczę auto.
- Dzień dobry. - Witam.
Chciałbym wypożyczyć jeepa.
- Na jak długo? - Dwa tygodnie.
- Ale może przedłużę. - Nie ma problemu.
- Proszę o prawo jazdy. - Jasne.
Dziękuję.
Kim dziś jesteś?
- Jatinder Shah. - Dobra odpowiedź.
- To nowe. - Tak.
Nie mogę się doczekać pływania w oceanie.
Moglibyśmy nurkować. Uwielbiam to.
- Muszę coś wyznać. - Co?
Nie umiem pływać.
- Nie. - Tak.
- Nie. - Nie umiem.
- Naprawdę? - Możesz mnie nauczyć.
Nauczę cię pływać.
- Dziękuję. - Dziękuję bardzo.
Sałatka z awokado i omlet.
- Dziękuję bardzo. - Dziękuję.
Szukamy mieszkania.
Gdzie najlepiej zapytać?
Na jak długo?
Nie wiemy. Może całą zimę.
Jeśli szukacie na dłużej, Maria ma mieszkanie.
W salonie jubilerskim przy plaży.
Ale minimum trzy miesiące.
- Dziękujemy. - Dzięki.
Brzmi idealnie.
- Chcesz trochę? - Nie.
Dobre.
- Hej. - Mogę dostać klucze?
- Chcą obejrzeć dom. - Proszę.
Dziękuję.
Zapraszam.
Stąd jest ładny widok.
To wasza jadalnia.
Tu jest kuchnia.
- A to klucze. - Dziękuję.
Jestem tu, gdybyście czegoś potrzebowali.
- Dziękuję bardzo. - Do zobaczenia.
Chodź, ugryzę cię.
Boli?
Jak masz naprawdę na imię?
Asif.
Nieprawda.
- Uważaj! - Kurwa! Nie rób tak!
Nie rób tak.
Popływasz ze mną? Nauczę cię.
Jutro. Obiecuję.
Okej. Jutro.
- Chodź! - Chciałbym, ale...
Samira?
Samira!
Przepraszam.
- Ile? - Po 35.
Halo?
Przykro mi.
Naprawdę?
Możesz wrócić. Nikt nie wie, kim jesteś.
Ja nie mogę.
Dzięki za pięć tysięcy.
Będę tęsknić.
W razie czego dzwoń.
Tłumaczenie napisów: Inez Girek